 |
Stel je voor 10.000 mensen die bij elkaar komen en allemaal tegelijkertijd woorden uitspreken als, vrede, liefde, zorgzaamheid, bloemen, schoonheid, leuk, aardig, prettig, dus allemaal positieve woorden. Op de achtergrond spelen vredelievende muzikanten mooie muziek, er is geen alcohol aanwezig .
Tegelijkertijd komen er op een kleine afstand hiervandaan ook 10.000 mensen bij elkaar. Er wordt volop alcohol geschonken en mensen spreken tegelijkertijd de meest hatelijk, lelijke en harde woorden uit. De sfeer is al snel grimmig en dreigend.
Waar zou u zich zelf het liefst zien staan?
In de eerste groep waarschijnlijk waar het er vredig en rustig aan toe gaat, een opbouwende menigte met leuke mensen. In de tweede menigte zou u zich waarschijnlijk bedreigt voelen en al snel gaan meedoen om niet uit de toom te vallen. Wellicht gaan ze straks nog vechten, het een en ander kapot slaan en zal de ME in actie moeten komen..
Hoe vaak zien wij wel niet dat het kwade, leuke en goede dingen kan infiltreren. Er zijn niet veel woorden voor nodig om veel mensen mee te trekken in destructief gedrag. Een ander pijn doen en kwetsen omdat iedereen dat ook doet. Kijk maar naar de vorige eeuw, de wereld oorlogen, alle gewapende conflicten…is het niet zo dat die ook begonnen zijn door een enkeling die het kwaad liet groeien?
Hoeveel mensen verlangen niet maar rust en vrede in hun leven en is de groep die daar niet naar uitkijkt, die liever alles overhoop gooit en kapot maakt eigenlijk niet ontzettend klein? Gaat het meestal bij grote rumoerige evenementen als voedbal wedstrijden ook niet om een aantal keiharde raddraaiers? Loopt de rest daar niet achter aan dan?
Doen wij dat in het dagelijks leven ook niet? Zijn er niet altijd een paar mensen de hele boel aan het verzieken? Doen wij daarom maar mee. Zijn wij te bang geworden om op te vallen, om anders te zijn, om ons anders te gedragen? Voorbeeld. Ik loop in de supermarkt en voor mij valt vlak voor een dame een pak koek uit een rek. En dan,…….nee, ze pakt het niet op. In de kledingzaak ligt een nieuw kledingstuk op de grond, ik pak het op omdat niemand het doet, iedereen stapt er over heen alsof dat de normaalste manier van de wereld is. Mensen, dat pak koek, dat kledingstuk is van iemand die dat gekocht heeft voor zijn winkel, om te verkopen, diegene heeft er voor betaald. Waarom raap je dat dan niet even op?
Gaan we straks ook zo om met mensen? Stappen wij straks ook over een medemens die onwel is geworden op straat? Ja toch? Want wij willen liever buiten schot staan, bemoei je er maar niet mee. Ik weet nog een voorval in Amsterdam. In de Kerkstraat lag een man naar adem te snakken op het trottoir. Ik knielde bij de man neer. Omstanders stonden met hun bierglas lacherig te kijken en maakte opmerkingen. De eigenaar van het café kwam naar buiten en vertelde mij dat ik moest ophoepelen met mijn dronken vriend. Erg boos en aangeslagen schreeuwde ik het uit dat ze de ambulance moesten bellen. Deze kwam al snel en volgens de zieken broeder had ik een leven gehad, de man had een hart infarct.. Nog een voorbeeld. Op een oudejaar avond was ik in een café. Het was 12 uur, iedereen dronk en vierde feest. Voor het raam zag ik een zwerver naar binnen kijken .Ik pakte een fles champagne van tafel, er stond namelijk meer dan genoeg en liep naar buiten en gad dat aan deze man die volledig overdonderd was. Ik wenst hem het beste. De eigenaar van het café kwam boos naar mij toe en zei dat ik dat niet moest doen, het was niet commercieel verantwoord…
Is dit niet het probleem waar onze samenleving aan kapot gaat, die desinteresse in de ander. Het gejaag op de snelweg, de ander nog geen meter meer asfalt gunnen? Altijd het snelste weg zijn bij het stoplicht? Altijd als eerste in de rij? Bang dat we iets te kort komen?
Onbegrijpelijk altijd gevonden dat de zelfde criminelen die anderen het leven zuur maken wel de liefdevolle en beschermende figuur voor hun eigen kinderen willen zijn. Hoe kan dit? Is dit al niet eeuwen zo geweest? Het is dus absoluut niet zo dat dit wangedrag naar andere van deze tijd is, het is er altijd geweest.
Ziek als ik was na jarenlang dit soort ervaringen te hebben meegemaakt en te hebben gezien ben ik op mijn levensweg God gaan zoeken, dit kon niet alles zijn, deze mensheid die alles kapot maakt.
Ik heb God ontmoet en dat veranderde ontzettend veel in mij, niet dat ik nu een heilig boontje ben, maar als ik iets fout doe naar andere toe is er wel iemand die verantwoording van mijn verlangt. Jarenlang heb ik hard gewerkt en ben mij steeds meer gaan afvragen of dit het nou is, dit leven.
Ik kwam tot inzicht dat ik veel talenten heb gekregen van mijn schepper en dat ik daar wat mee wilde doen. Al biddend kwam ik op het idee van deze website. Ik hoop ook dat mensen die mijn site bezoeken er echt iets aan hebben en ook eens een compliment of bedankje versturen naar een ander. Er zijn zoveel aardige en goede mensen, maar die zie je haast niet. Die raken volledig ondergesneeuwd onder de publiciteit die slechts uitgaat naar degene in deze maatschappij die het meeste schreeuwen, het meeste kapotmaken, die het meest uit eigen belang handelen…
Denk eens aan je partner die misschien al jaren zonder dat je het in de gaten hebt de meest vervelende eigenschappen van je voor lief neemt….
De persoon die dagelijks voor je zorgt, eten maakt, het huishouden doet….
De man die je zo snel en aardig hielp in die winkel…
De vrouw die vandaag zo aardig voor je stopte in haar auto, terwijl jij haar niet zag….
Je vriendin die zag aan je dat er iets was vandaag….
Je man die een arm om je heel legde toen je moest huilen…
Die vreemde die je oprichtte en een opbeurend woord toesprak op straat toen je viel
Lieve mensen, er zijn zo verschrikkelijk veel lieve en goede mensen. Gebruik deze site om je denk woord tot hun te richten. Misschien lezen ze het, misschien ook niet. Maar ga er maar vanuit dat ieder positief woord dat jij uitspreekt of opschrijft meer kracht heeft dan je zou denken.
Zoals ik altijd zeg ; Live green….maar met een beetje meer liefde misschien? Het is natuurlijk geweldig dat wij de groene kant uitgaan met onze manier van leven, maar de manier waarop wij anderen behandelen is nog steeds inktzwart.
Nee, het is niet de bedoeling dat dit een soort Facebook gaat worden, een Hyves, zo’n massale toestand die niet meer te controleren is. Nee, www.dankje.nu is een site die oprecht wil helpen een geestelijke verandering te brengen in deze wereld.
heb ik je warm gemaakt, voel je de naam opborrelen van iemand, moet je aan iemand denk,
klik hier en vul het formulier in.
René Betgem